Czym jest interseksualizm?



Interseksualizm inaczej nazywany jest obojnactwem czy hermafrodytyzmem. Określenie to dotyczy stanu, kiedy u danej osoby obecne są zarówno żeńskie, jak i męskie cechy narządów płciowych. Interseksualistów jest na świecie bardzo niewielka ilość. Z czego wynika to zaburzenie rozwojowe i jak z nim postępować?

Czym jest interseksualizm?

Jest to rodzaj zaburzenia płciowego, gdzie w jednym ciele występują narządy żeńskie oraz męskie. Jeśli chodzi o cechy płciowe można wymienić trzy grupy:

  • pierwszorzędne cechy płciowe (jajniki, jądra)
  • drugorzędne cechy płciowe (zewnętrzne organy płciowe, czyli pochwa i penis)
  • trzeciorzędne cechy płciowe (wygląd zewnętrzny: zarost, muskuły, talia, powiększone piersi)

Co ciekawe, do rozwoju interseksualizmu dochodzi jeszcze na etapie życia płodowego. Dysfunkcja ta może mieć postać prawdziwą albo rzekomą.

W jaki sposób przejawia się interseksualizm?

O interseksualizmie prawdziwym można mówić, kiedy jedna osoba ma jednakowo narządy płciowe męskie i żeńskie. Taka osoba może więc jądra i jajnik albo jeden z tychże narządów, jednak zmutowany z dwóch organów należących do różnych płci. Interseksualizm rzekomy dzieli się na interseksualizm rzekomy męski oraz żeński. O takim rodzaju schorzenia można mówić, kiedy występuje pewna sprzeczność. A więc płeć zdefiniowana przez chromosomy podczas życia płodowego jest odmienna, aniżeli płeć wynikająca z wyglądu fizycznego danej osoby. Heafrodytyzm rzekomy żeński pojawia się, kiedy genetyczna kobieta posiada walory męskich narządów płciowych (może mieć na przykład zrośnięte wargi sromowe, a łechtaczka może przypominać niewielkie prącie). W przypadku hermafrodytyzmy rzekomego męskiego objawia się on cechami płciowymi żeńskimi u osoby będącej fizycznie mężczyzną.

Co można zaliczyć do przyczyn interseksualizmu?

Wśród przyczyn interseksualizmu lekarze wymieniają mutacje genetyczne oraz nieprawidłowo działające hormony. To właśnie chromosomy odpowiedzialne są za decyzję dotyczącą płci dziecka. Jeżeli w dojdzie do jakichkolwiek zaburzeń genetycznych w rozwoju płciowym płodu, wówczas komórka może nie uzyskać informacji o płci dziecka, przez co zaczyna rozwijać się w obu kierunkach. Zaczynają więc być obecne cechy narządów męskich oraz żeńskich. Zaburzenia hormonalne także doprowadzają do nieprawidłowości w budowie narządów płciowych przyszłego dziecka, co może doprowadzić do obojnactwa.

Interseksualizm – czy można go leczyć?

Z interseksualizmem można postąpić na dwa różne sposoby. Pierwszy polega na tym, aby jak najszybciej podjąć taką osobę leczeniem, czyli wykonać operację chirurgiczną. Ma ona na celu skorygować narządy płciowe, a więc pozostawia się cechy płciowe tylko jednej wybranej płci. Ponadto stosuje się terapię hormonalną. Oznacza to przede wszystkim podjęcie decyzji przez rodziców, jaką płeć ma mieć dziecko. Innym sposobem jest odczekanie z leczeniem, do momentu, kiedy osoba z takim zaburzeniem, sama podejmie decyzję, jaką płeć chce mieć i kim się właściwie czuje. Jest to dobra opcja o ile, pozostawienie takiej osoby za tym zaburzeniem bez żadnej ingerencji, nie zagraża jej życiu ani zdrowiu. Może ona podjąć decyzję w okresie dojrzewania, po uzyskaniu pełnoletności, czy później, kiedy będzie na to już gotowa.

Interseksualizm a otoczenie

Niezwykle ważną kwestią, jeśli chodzi o to zaburzenie, jest podejście najbliższych osób do interseksualizmu. Istotne jest to, aby zapewnić takiej osobie wsparcie, aby interseksualista nie musiał zmagać się ze stanami lękowymi, wstydem i nie popadł na depresję. Nie powinno się go odtrącać i mówić o tym zaburzeniu, jako o problemie. Jest to bardzo ważne, aby interseksualista miał jak największe wsparcie wśród najbliższych i mógł dzielić się z nimi swoimi uczuciami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *